Kύριe Kostantin Rudnev, ποιος είστε; 

…απεσταλμένος, αιρετικός, δαίμονας;

Λάβαμε διαταγή να τον εξαλείψουμε από το πρόσωπο της Γης

Πνευματική δίωξη και η ρητορική της ελευθερίας: 
ένας σύγχρονος άνθρωπος σε μια κρίσιμη καμπή

Όταν το 1937 η Ρωσία άρχισε να σφίγγει τα λουριά στη θρησκεία, κατηγορώντας όχι μόνο τον ανώτερο κλήρο, αλλά και τους απλούς ιερείς των χωριών, που είχαν αποκτήσει τη μεγάλη αγάπη και το σεβασμό της κοινότητάς τους, για «κατασκοπεία»,  κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα ήταν μάρτυρες μιας από τις πιο άγριες επιθέσεις στην πνευματικότητα των ανθρώπων και την ελευθερία, τυπική της ανάκρισης.

Ο Maxim Usov ήταν ένας άνθρωπος που έχαιρε εκτίμησης, με σύγχρονες αναζητήσεις, καθώς και ένα ον με υψηλή μόρφωση. Όπως πολλοί, σε κάποιο σημείο στη ζωή του, δεν μπορούσε πλέον να αγνοήσει τις επίμονες ερωτήσεις της ύπαρξης που αναδύονταν από ένα άγνωστο, αλλά όλο και περισσότερο δύσκολο να αγνοήσει, κομμάτι της ύπαρξής του. Μετά από πολλά χρόνια αναζήτησης και εσωτερικής δουλειάς, έγινε τελικά ένα saddhak (μαθητής) του Δασκάλου. Είναι τώρα ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γεμάτος από σθένος και χαρά, που βοηθά τους ανθρώπους να γίνουν  πιο ακόμα πιο υγιείς, ευτυχισμένοι και ολοκληρωμένοι. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν πρεσβύτεροι στην Ευαγγελική Εκκλησία της Αγίας Πετρούπολης.   Ήταν και οι δύο πολύ αγαπητοί και σεβαστοί, όχι μόνο μέσα στα όρια της εκκλησιαστικής κοινότητας, αλλά και από τους ανθρώπους που είχαν πολύ λίγο να κάνουν με αυτό, ο καθένας θα μπορούσε να εκτιμήσει τα ευγενικά λόγια της υποστήριξης και της φροντίδας που έρχονταν στη σωστή στιγμή, ο καθένας θα μπορούσε να απολαύσει ένα σοφό κομμάτι συμβουλής, ειδικά στις δύσκολες περιόδους που χαρακτηρίζουν τη Ρωσία στη δεκαετία του '30. Στη συνέχεια ήρθε το 1937, και με αυτό ένα από τα χειρότερα κυνήγια μαγισσών της σύγχρονης εποχής: οι οπαδοί άρχισαν να διώκονται και να κατηγορούνται για «κατασκοπεία» κατά της ηγεσίας που κυβερνούσε, που ενθάρρυνε τα μέλη των οικογενειών, τους γείτονες και τα παιδιά να κατασκοπεύουν ο ένας τον άλλον για να αποκτήσουν την προστασία τους. Τότε ήταν που ο παππούς του Maxim πήγε στη φυλακή για 25 χρόνια!!!

Σήμερα, στο 2010: κανένας στις μέρες μας δεν θα πίστευε ότι το έτος 1937 στη Ρωσία έχει επιστρέψει με όλη την εκδικητικότητά του, όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στον υπόλοιπο μεγάλο σύγχρονο δημοκρατικό κόσμο, παραβιάζοντας τόσο τα συνταγματικά  όσο και ανθρώπινα δικαιώματα.

Στη Ρωσία, η Περεστρόικα έκανε τους ανθρώπους να νοιώσουν ότι μία νέα εποχή προσωπικής ελευθερίας, δημιουργικότητας και ανοίγματος στο καινούργιο είχε φτάσει.  Όμως, αυτή η «χρυσή εποχή » ήταν σύντομη. Σήμερα, η πάταξη των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων, αυτών που ακούν τη φωνή της ψυχής τους είναι σκληρότερη, πιο λεπτή, περισσότερο δόλια και κακόβουλη απ’ ότι ήταν στη δεκαετία του '30.

Ο Ingo Kucherenko δεν είναι πια νέος, αλλά μπορεί κανείς να δει ότι τα μάτια του είναι ακόμα γεμάτα ζωή, το βήμα του είναι γρήγορο και γεμάτο ενέργεια, το χαμόγελό του πλατύ σαν παιδικό, και το βλέμμα του ήρεμο και νηφάλιο.  Εμπνέει μια αίσθηση εμπιστοσύνης και ικανοποίησης σε εκείνους που τον πλησιάζουν. Μιλά με μια μετρημένη και ταυτόχρονα εξαιρετικά θερμή φωνή, τη φωνή ενός ατόμου που σκέφτεται πριν να μιλήσει, που μιλά όχι μόνο με το «κεφάλι» του, αλλά και με την καρδιά του.  Κατά τη διάρκεια της Περεστρόικα, ο Ingo δούλευε ως δημοσιογράφος στην τηλεόραση.  Με αυτήν την ιδιότητα, είχε καλέσει στην εκπομπή εκατοντάδες ανθρώπους, παρουσιάζοντας στους θεατές εκατοντάδες διαφορετικές πραγματικότητες, τρόπους ζωής, πεποιθήσεις, και  πνευματικές τάσεις. Είχε ταξιδέψει συγκεντρώνοντας πληροφορίες στην Ινδία, όπου είχε πάρει συνέντευξη από τον Rajneesh (Osho), τον Sai Baba και πολλούς άλλους ηγέτες. Στη Ρωσία, παρουσίαζε ένα σόου  που λεγόταν «Τρίτο μάτι» και είχε προσκαλέσει πολλούς θεραπευτές και γιόγκι, καθώς και  ρώσους παγανιστές και σαμάνους του βορειότερου τμήματος της χώρας, για να παρουσιάσουν τις απόψεις τους, τα τελετουργικά τους και να μιλήσουν για τις πεποιθήσεις τους στο κοινό.

Όλα ήταν υπέροχα: Η Ρωσία ήταν σε άνθιση, η συζήτηση ήταν συναρπαστική και οι άνθρωποι ήταν ζωντανοί, δημιουργικοί, γεμάτοι εμπιστοσύνη….Σ’ αυτό το κλίμα της ελευθερίας, οι ζωές των ανθρώπων πήραν μια νέα ώθηση: πολλοί ήταν ανοιχτοί στο κάλεσμα της ψυχής τους, συνέρεαν στην επίσημη εκκλησία, ή έβρισκαν τις απαντήσεις τους σε διαφορετικό πνευματικό οργανισμό. Πολλοί, όπως ο Ingo, βρήκαν «Δάσκαλο».

Ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν.

Ο Ingo είχε κληθεί να καλύψει ένα ρεπορτάζ για την αδελφότητα Ηare Krishna, πράγμα που είχε κάνει με ενθουσιασμό και ενδιαφέρον: είχε ανακαλύψει πως αυτοί οι άνθρωποι πίστεψαν και κήρυξαν για να βασιλέψει η ειρήνη σε ολόκληρο τον πλανήτη, πως έζησαν μια καθαρή και απλή ζωή με το διαλογισμό και το τραγούδι, που τους είχε δώσει τη φωνή για να πουν τις ιστορίες για το πόσο δυστυχισμένοι ήταν πριν: μερικοί είχαν χαθεί στις παγίδες του αλκοόλ, άλλοι σε εκείνες των ναρκωτικών. Μιλούσαν για την πιο πρόσφατη ζωή τους, για την ευτυχία και την ικανοποίησή τους και…. μετά μεταδόθηκε το τηλεοπτικό σόου  !!! Φρίκη: η εργασία του είχε αλλάξει ολοκληρωτικά κατά τη διάρκεια του μοντάζ. Φοβερές λέξεις είχαν τοποθετηθεί στο στόμα αυτών των ειρηνικών ανθρώπων! Πλαστές μαρτυρίες, άνθρωποι που ισχυρίζονταν ότι άκουσαν τους συνανθρώπους του Hare Krishna να εκφράζουν την πρόθεση να πραγματοποιήσουν τρομοκρατική επίθεση ενάντια στο κράτος, είχε προστεθεί στο ρεπορτάζ. Ο Ingo δεν είχε ποτέ ακούσει ποτέ αυτές τις λέξεις πρωτύτερα, δεν είχε δει  ποτέ αυτούς τους ανθρώπους πιο πριν. Το πρόγραμμα που  είχε προετοιμαστεί με αγάπη, ήταν ολοκληρωτικά παραποιημένο, μετά από εντολή του νέου διευθυντή του καναλιού: ενός στεγνού άτομου με ένα περιορισμένο όραμα του κόσμου, ενός ατόμου χωρίς κουλτούρα και γεμάτο από προκατάληψη ενάντια στην πνευματικότητα και την προσωπική συνείδηση, ενός ατόμου ενάντια στην ελευθερία ..... Αηδιασμένος εγκατέλειψε τη δουλειά του!

αιώνα όχι μόνο στη Ρωσία αλλά σε ολόκληρο το «δημοκρατικό» κόσμο, είχε αρχίσει!!!

Οι σύγχρονες και σύγχρονες μάγισσες έχουν ξαναβαπτιστεί τώρα, το νέο όνομά τους είναι «αιρετικοί», άνθρωποι που ανήκουν σε μια αίρεση ή λατρεία, ένας όρος που έχει πολύ παράξενα ιστορικά υπονοούμενα, καθώς οι αιρέσεις του παρελθόντος είναι τώρα θρησκείες με τα πλήρη τους δικαιώματα.

Η αίρεση είναι απλά μια «αρνητική» λέξη που κουβαλά πολλή συναισθηματική φόρτιση αλλά ελάχιστο αληθινό περιεχόμενο, παρά στο στόμα εκείνων που κατηγορούν τους άλλους ότι είναι μία «αίρεση ». 

[Στα Αγγλικά] προέρχεται από το λατινικό secta, που σημαίνει τον «τρόπο, τη μέθοδο,  που ακολουθεί μια σχολή στοχασμού, αυτό πήρε ένα καινούργιο νόημα και μια νέα ετυμολογία (!) στα 1570 και σημαίνει: ξεχωριστά οργανωμένος θρησκευτικός φορέας». Αυτός ο ορισμός θεωρεί δεδομένη την ερώτηση: ξεχωριστός από τι;

Γιατί θα έπρεπε το κάθε τι να ταξινομηθεί ως «χωριστό» από το κάτι άλλο, και όχι ως «κάτι που υπάρχει παράλληλα με» κάτι άλλο;  Και φυσικά, «Πως είναι δυνατό στον ιδιαίτερα δημοκρατικό κόσμο μας- έναν κόσμο στον οποίο τα συντάγματα αναφέρουν «το δικαίωμα των ανθρώπων στην ευτυχία», «στη θρησκευτική πίστη» και «στην προσωπική ελευθερία» - η συνείδηση των ανθρώπων να κάμπτεται και σκοτώνεται; Πως γίνεται οι άνθρωποι, αυτές οι ημέρες, όχι μόνο να προσκαλούνται, αλλά να αναγκάζονται να ακολουθήσουν βασικά ρεύματα στις πεποιθήσεις τους, που θεωρούνται «ασφαλέστερα» και «πιο αληθινά». Πάλι, αυτή η κατάσταση λαμβάνει ως δεδομένη μια περαιτέρω ερώτηση: ποιος καθορίζει  ποιο είναι «ασφαλέστερο» και «πιο αληθινό»;  Ποια είναι τα κριτήρια του «ασφαλούς» και «αληθινού»;

Μπορεί να είναι αρκετά ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό να επιστρέψουμε στην Καινή Διαθήκη και να διαβάσουμε επανειλημμένα τις περιγραφές στα σχόλια του Ιησού για τους Φαρισαίους και την παλαιά, αποπνικτική θρησκεία που ήταν σθεναρή στην εποχή Του και εδραιωμένη περισσότερο στη μορφή παρά στην πίστη. Προειδοποίησε πολλές φορές, «Να μην είστε όπως οι Φαρισαίοι…». Αυτός διώχθηκε, κατηγορήθηκε επειδή επέφερε ρήξη στην αληθινή πίστη των ανθρώπων, και για αίρεση. Συνελήφθηκε, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και τον έβαλαν να πεθάνει στο σταυρό, ανάμεσα σε δύο εγκληματίες. Ο ένας, που αφέθηκε ελεύθερος, ήταν ο Βαραββάς, δολοφόνος, βιαστής, τρελός και ο πιο φοβισμένος άνθρωπος σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο Ιησούς ήταν πιο «ασφαλής» και «αληθινός» και πολλά, πολλά περισσότερα, αλλά Αυτός  τελείωσε τη Γήινη ζωή του πάνω στο σταυρό, με μια λόγχη στα πλευρά Του και ένα σφουγγάρι γεμάτο με ξίδι στο στόμα Του. Από τότε, οι απόγονοί του αφέθηκαν να περιπλανηθούν, «Γιατί; Γιατί αυτό συνέβη έτσι;» 

Στο «Κήρυγμα στο Όρος», Αυτός είχε πει, «Ας είναι ευλογημένοι όσοι είναι καθαροί στην καρδιά, επειδή δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών. Ας είναι ευλογημένοι όσοι θα διώκονται στο όνομα της ευθύτητας, επειδή δική τους είναι η βασιλεία των Ουρανών» (Mατθαίος 5.6.7). Ο Ιησούς ήξερε ότι θα ερχόταν ο καιρός του διωγμού, όχι μόνο για τον Ίδιο, αλλά και για τους οπαδούς Του, αλλά δεν σταμάτησε να κηρύττει, να προκαλεί το καθεστώς», την καθιερωμένη νεκρή θρησκεία και το πολιτικά καταπιεστικό σύστημα, στο οποίο οι άνθρωποι ζούσαν. Όχι με τα όπλα, καθόλου!!! Προσέλκυε τους ανθρώπους με την αληθινή αγάπη και τη συμπόνια, με τις διδασκαλίες και τη σοφία, την ενθάρρυνση και τις ευλογίες, μερικές φορές ακόμη και με την επίπληξη και ζητώντας τη μετάνοια. «Η «Βασιλεία των Ουρανών» θα έρθει» είχε πει, «και εσείς θα είστε εκεί!»  

Σήμερα, ο Δάσκαλος λέει ακόμα, «Η βασιλεία του Θεού θα έρθει σύντομα!»  Οι τοξικομανείς, αλκοολικοί, άπορες γυναίκες, ασθενείς, επιστήμονες, γιατροί, θεραπευτές, τραγουδιστές, ηθοποιοί, διανοούμενοι, άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις ενώνονται με ενθουσιασμό και αλλάζουν τη ζωή τους, από ένα άθλιο, χωρίς νόημα γεγονός σε μια χαρούμενη περιπέτεια ανακάλυψης του εαυτού και ολόκληρου του κόσμου.

Μια άλλη ερώτηση που μπορεί να προκύψει από τις διώξεις που συμβαίνουν αυτές τις μέρες είναι, «Γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι συρρέουν στις νέες πνευματικές κινήσεις; Είναι αυτό ένα σημάδι μαζικής σχιζοφρένιας, ή το θερμόμετρο της «αδιαθεσίας» της εποχής μας, από την οποία οι άνθρωποι, απογοητευμένοι όλο και περισσότερο υποφέροντας τα πάνδεινα εξαιτίας των θρησκευτικών δογμάτων, επιδιώκουν κάτι άλλο που να μπορεί αληθινά να είναι κατευναστικό για τις καρδιές τους, το νου και το πνεύμα. Ψάχνουν κάτι που δίνει αληθινή νόημα σε αυτήν την τωρινή ύπαρξη, που είναι μια εναλλακτική λύση σε μια ζωή που ξοδεύεται μόνο για τη δουλειά, έχοντας ένα ποτό για να χαλαρώσει κανείς το βράδυ,….μια φρικτή ρουτίνα σπίτι-δουλειά-κρεβάτι-σπίτι-δουλειά-κρεβάτι, με μερικές ημέρες ενδιάμεσα (ιερό Σαββατοκύριακο!!!) να ονειρεύονται αυτό που δεν θα συμβεί ποτέ: ολοκληρωμένες μέρες δημιουργικότητας και  χαράς.   Που είναι η απειλή; Τι απειλείται;

Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο της παρακμής, της πτώχευσης, των σκανδάλων, που περιλαμβάνουν και την ιεροσύνη και τους πολιτικούς, σε αυτούς τους χρόνους της ολοκληρωτικής καταστροφής της φύσης, όταν η τροφή που τρώμε και ο αέρας που αναπνέουμε μας δηλητηριάζουν, οι saddhak (μαθητές) μας αισθάνονται όλο και καλύτερα, όλο και πιο υγιείς, δείχνουν όλο και νεότεροι, και γίνονται όλο και περισσότερο ζωντανοί.

Ποια είναι η απειλή, κατά συνέπεια;;  Ότι, με να ανακαλύπτουν όλο και περισσότερο τα ταλέντα τους, με να γίνονται όλο και περισσότερο ικανοί να διακρίνουν τι είναι καλό για αυτούς και τι όχι, επιδιώκοντας αυτό που θέλουν στη ζωή (από το να επαναπαύονται σε μια μέτρια εργασία, έναν μεθυσμένο σύζυγο και στην κατάθλιψη) και αμφισβητώντας την εκπαίδευση των παιδιών τους, που τελικά θα τους μετατρέψει σε δυστυχισμένα ρομπότ, οι saddhaks (μαθητές) δεν ταλαντεύονται εύκολα στις δελεαστικές διαφημίσεις και τις κενές υποσχέσεις.  Η γνώση που αποκτούν κοντά στο Δάσκαλο τους κάνει πιο ισχυρά ανθρώπινα όντα, ικανά να σταθούν σε όλες τις περιστάσεις, με ένα χαμόγελο, αλλά σταθερά. Τους καθιστά ικανούς να δουν μέσα από τις απάτες και τις  παραπλανητικές πληροφορίες, που στοχεύουν να φέρουν τον πλούτο σε μερικούς  και να υποδουλώσουν τους άλλους.  Τους καθιστά ικανούς «να ζουν σε αυτόν τον κόσμο χωρίς να ανήκουν σ αυτόν» και για να ζουν την πνευματικότητά τους, όχι ως ένα «εβδομαδιαίο καθήκον», αλλά ως κάτι που δίνει νόημα σε κάθε πράξη, κάθε λέξη, κάθε στιγμή και μάχη.

Αυτό είναι αυτό που οι άνθρωποι ψάχνουν. Αυτό είναι το είδος ζωής που πολλοί θέλουν. Αυτό είναι οι διδασκαλίες και το είδος εμπειρίας που αισθάνονται ότι πρέπει να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Γι’ αυτό η σχολή που οδηγείται από το Δάσκαλο θα συνεχίσει. Θα συνεχίσει, χωρίς το φόβο της δίωξης και του κακού κουτσομπολιού. Η σχολή θα συνεχίσει, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη είναι η επίθεση των σκοτεινών δυνάμεων .  Μπορούν να προσπαθήσουν να δυσφημίσουν το όνομα του Δασκάλου στις τηλεοπτικές μεταδόσεις  ή στις εφημερίδες, αλλά η σχολή θα συνεχίσει.

Θα συνεχιστεί, επειδή  σε όλον τον κόσμο, σήμερα, άνθρωποι με πολλά προβλήματα που δεν θα μπορούσαν να βρουν μια λύση πριν, θεραπεύονται όχι μόνο τα σώματά  τους, αλλά και τα αισθήματά τους, ο νους και οι ψυχές.  Θα συνεχίσει επειδή με τη βοήθεια των σοφών παιδαγωγών ή του ίδιου του Δασκάλου, οι άνθρωποι τελικά νοιώθουν ότι κάποιος τους φροντίζει, τους σκέφτεται και τους βοηθά πρακτικά. Θα συνεχίσει, επειδή οι άνθρωποι το θέλουν: η σχολή μεγαλώνει και μεγαλώνει και αυτό δεν μπορεί να σταματήσει. Αυτό δείχνει ότι ικανοποιεί τις ανάγκες των ανθρώπων. Οι saddhaks (μαθητές) προέρχονται από όλον τον κόσμο, μέσα από διεθνή γεγονότα και στις συναντήσεις με τους δύο φωτισμένους Δασκάλους, που έχουν συναντήσει τώρα ο ένας τον άλλον και έχουν ανακαλύψει την ομορφιά και τη ζεστασιά του να είναι μέρος μιας πνευματικής οικογένειας, όπου ο καθένας φροντίζει για τον άλλο και  βοηθά στο δρόμο της εξέλιξης του εαυτού.

Γιατί να διώκονται ευτυχισμένοι, ειρηνικοί και πνευματικοί άνθρωποι; «Ας είναι ευλογημένοι όσοι διώκονται…., δική τους θα είναι η βασίλεια των ουρανών!!» ο Ιησούς είχε πει. Γιατί; Επειδή, όπως στους χρόνους του Ιησού, αυτό είναι σημάδι ότι αυτές οι διδασκαλίες και η γνώση είναι αληθινές, ότι μεταφέρουν μία ώθηση ικανή να μεταμορφώσει συνειδήσεις, να αλλάξει τον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων προς το καλύτερο και, ως αποτέλεσμα αυτού, την αντίληψή τους για τον εξωτερικό κόσμο. Αυτό είναι που χιλιάδες και οι χιλιάδες άνθρωποι θέλουν! Η δίωξη δεν είναι διάλογος  η δίωξη στοχεύει στην εξάλειψη από το πρόσωπο της Γης όλων όσων αμφισβητούν τις μεθόδους του, όλων όσων μπορούν να παρουσιάσουν καλά εναλλακτικά επιχειρήματα ως προς τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να λύσουν τα ανθρώπινα προβλήματα με τρόπο πρακτικό και ευαπόδεικτο, όπως δείχνει η μεταμόρφωση της ζωής χιλιάδων saddhaks (μαθητών) .

Σε όλους τους saddhaks (μαθητές) απευθύνεται η ισχυρότερη απάντηση από τους Δασκάλους που, νοιώθοντας τον πόνο και την θλίψη υπομένουν αυτές τις μέρες, απευθύνονται στο Θεϊκό με την ισχυρή προσευχή τους, ικετεύοντας για τη σωτηρία των ψυχών, με τον ίδιο τρόπο όπως ο Ιησούς έκανε στους κήπους της Γεσθημανής. 

Ταυτόχρονα, οι Δάσκαλοι έχουν ετοιμάσει έναν ιερό τόπο για να σωθούν όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν την πίστη σε αυτούς, για να τους προφυλάξουν από όλους εκείνους που, όπως οι Φαρισαίοι, δημιουργούν προβλήματα και βλάπτουν την παρόρμηση των ανθρώπων να έρθουν πιο κοντά στο Θεό! Οι Δάσκαλοι δεν θα εγκαταλείψουν ποτέ κανέναν στην πλευρά του δρόμου, αντίθετα με αυτό που πολλοί άλλοι έχουν κάνει παρά τους ισχυρισμούς τους για το αντίθετο.

Επομένως, ποια είναι η πηγή της απόλαυσης;; Από που προέρχεται;