Εσωτερική Μογγολία

I

Κάθε χρόνο περισσότεροι από 100 χιλιάδες άνθρωποι ανακοινώνονται. ως αγνοούμενοι, 20 χιλιάδες από αυτούς βρίσκονται σύντομα κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους. Άλλοι δεν βρίσκονται ποτέ. Αυτό είναι γεγονός. Επομένως ποια σχέση μπορεί να έχει αυτό το γεγονός με τις ερασιτεχνικές θεατρικές δραστηριότητες των νεωτεριστών;

Ο Αlexander Dvorkin, τα  μέσα μαζικής ενημέρωσης και η αστυνομία ως υποκριτικοί υπερασπιστές της ηθικής προσπαθούν να επιρρίψουν την ευθύνη για τα κοινωνικά προβλήματα σ’ έναν άνθρωπο που είναι ικανός να υποστηρίζει 40 γυναίκες.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010, η αστυνομία και οι ειδικές μυστικές υπηρεσίες εισέβαλαν  στην εξοχική κατοικία στα περίχωρα του Novosibirsk με σκληρή γλώσσα και έβαλαν με το πρόσωπο στο πάτωμα  40 άοπλες γυναίκες. Δεν είναι ξεκάθαρο τι ήταν αυτό που φοβήθηκαν τόσο οι ρωσικές αρχές, ώστε να τους κάνει να συλλάβουν παράνομα τον 43χρονο Konstantin Rudnev. 

Οι ρωσικές ειδικές υπηρεσίες αναζητούν έναν από τους μάρτυρες που δίνει  στοιχεία στο διαδίκτυο εναντίον του Konstantin Rudnev: «κακοποιεί μια γάτα σ’ ένα κλουβί». Ενώ είναι γνωστό ότι πολλά επιστημονικά ινστιτούτα δουλεύουν για ειδικές μυστικές υπηρεσίες στις οποίες εκατοντάδες άνθρωποι με λευκές φόρμες κακοποιούν και βασανίζουν εκατοντάδες και χιλιάδες ζώα. Τμήματα αυτών των αισχροτήτων κινηματογραφούνται (για επιστημονικούς λόγους). Επομένως;

Αυτοί αποκαλούν τον συγγραφέα «του Δρόμου του βλάκα» ως οργανωτή και πνευματικό ηγέτη  της μη ολοκληρωτικής, μη-αιρετικής θεατρικής ομάδας «Ashram Shambhala»  («Εσωτερικό Ashram Shambhala», «Ρωσική Ακαδημία της ευτυχίας», «Σχολή της Shambhala», «Belovodie», «Altair», «Δρόμος για την ευτυχία» και άλλα). Κατηγορείται για τη δημιουργία το έτος 1989 (!!!) μιας θρησκευτικής ομάδας που υποτίθεται  περιορίζει τα δικαιώματα και την ελευθερία των ανθρώπων. Αυτοί που φορούν μπλε στολές (η αστυνομία) τον κατηγόρησαν στην τηλεόραση για σεξουαλική κακοποίηση. Καταπληκτική επιτυχία!

Αυτή τη φορά (το γραφείο τύπου της αστυνομικής αρχής ανακοινώνει με  ανακούφιση) βρήκαν ναρκωτικό στην κατοχή του (που το έβαλε η αστυνομία) και αυτό είναι το μόνο πράγμα για το οποίο μπορεί να κατηγορηθεί. Είναι ένα ενδιαφέρον γεγονός. Το 2004 σε «Ρωσική εφημερίδα» δημοσιεύθηκε ζωώδες υλικό από  τη Νina Ruzanova (Novosibirsk) «Ο δρόμος των βλακών. Μια ακόμα προσπάθεια να κατηγορηθεί ο «μεγάλος γκουρού» Konstantin Rudnev». Έτσι αυτό το άρθρο τοποθετήθηκε σε τμήματα: Σιβηρία / Noβοσιμπίρσκ, περιοχή Σιβηρίας/ Κοινωνία του Νοβοσιμπίρσκ/ Κοινωνικοί φραγμοί/ Θρησκεία των γεγονότων/ Εγκληματικότητα/ Εμπόριο ναρκωτικών. Σημαίνει ότι πολύ πριν από τα γεγονότα του φθινοπώρου 2010  που θα μπορούσαν εύκολα προβλεφθούν, κάθε δημοσιογράφος στην περιοχή ήξερε ότι αργά ή γρήγορα θα δημιουργούσαν μία κατηγορία για τον αρχηγό της ομάδας. Αυτό είναι ένα σχέδιο των οργάνων που επιβάλλουν το νόμο.

Μία τέτοια κόντρα για την αστυνομία! Ο ιδιοκτήτης βρέθηκε στο τούβλινο σπίτι του! Κατά τη διάρκεια της έρευνας βρέθηκε κάποιο έντυπο υλικό και κατασχέθηκε, καθώς και κάποιο ηχητικό και βιντεοσκοπημένο υλικό και έγγραφα…» «Αυτό είναι αληθινή πορνογραφία», είπε ο ιερέας του καθεδρικού ναού του «Αλεξάνδρου Nιέφσκι».

Ενώ ο άνθρωπος είναι πίσω από τα σίδερα, μερικές φοιτήτριες δημοσιογραφίας στο πανεπιστήμιο της Μόσχας προετοίμασαν ένα δώρο γενεθλίων για έναν ρώσο πολιτικό. Θα ήταν δύσκολο να συνδυαστούν αυτά τα δύο γεγονότα χρονικά με μεγαλύτερη επιτυχία. Οι γενναίες σπουδάστριες ποζάρισαν γυμνές για ένα ερωτικό ημερολόγιο, ανακοινώνοντάς το χαρωπά στη γραμματεία τύπου της πολιτικής κίνησης της νεολαίας  υπέρ του Κρεμλίνου. Αυτό σημαίνει ότι ο ερωτισμός ευνοείται; Αυτό σημαίνει ότι οι αρχές δεν αντιτίθενται στην ερωτική πρωτοβουλία;

Στο τέλος της δεκαετίας του '80 ο Konstantin Rudnev αισθάνθηκε σωστά στις νέες γυναίκες την επιθυμία να γίνουν ηθοποιοί. Όμως δεν θα μπορούσαν όλες οι νέες γυναίκες να εισαχθούν στις δραματικές σχολές και επιπλέον στην επαγγελματική βιομηχανία, ενώ η ερασιτεχνική κίνηση στη Ρωσία είχε αποτύχει. Έτσι ο Konstantin Rudnev έδωσε ένα κατάλληλο σχήμα και μορφή σε μια μη οργανωμένη κίνηση. Έτσι «οι ειδήμονες του «Ashram» λάτρευαν το δάσκαλο και κανένας δεν ήθελε να καταθέσει εναντίον του!»

Ο Konstantin Rudnev είναι ο μόνος Stanislavski που οι Ρώσοι αξίζουν στον 21^ο αιώνα. Αργά ή γρήγορα η Ρωσία πρόκειται να αφήσει το θέατρο ρεπερτορίου, αλλά είναι αδύνατο να απαγορεύσει θεατρικές δραστηριότητες με τελετουργικά στοιχεία. Όσο ισχυρότερη η υποκουλτούρα της τηλεόρασης, τόσο μεγαλύτερη επιρροή θα έχει στο θεατή κάθε θεατρική πρωτοβουλία. Αυτή είναι η αναμενόμενη πρόοδος της κοινωνίας μας. Και ανόητος είναι αυτός που σκέφτεται ότι η πολιτιστική πρόοδος μπορεί να συμβεί υπακούοντας την κανονική ηθική.

Ο σοβιετικός ηθοποιός Igor Dmitriev (1927 - 2008) στη ζωή  του έκανε πράξεις  που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις μαζοχιστικές παρορμήσεις κάθε ηθικολόγου ή ειδικού στις αιρέσεις.

Ο σοβιετικός δάσκαλος του θεάτρου  Arkady Katsman  (1921-1989) επικοινωνούσε με τους μαθητές του με τέτοιο τρόπο που θα έκανε τον απλό  θεατή να τρέξει να αναζητήσει βοήθεια στην κοινωνία για τα δικαιωμάτων των ζώων…. Τα βιντεοκλίπ του Konstantin Rudnev μοιάζουν έντονα με τις μεθόδους επικοινωνίας  του Arkady Katsman. Ακόμη και η εκφορά είναι η ίδια!

Συγκρίνετε τη ζωή του Konstantin Rudnev με τη δημιουργική εργασία του Anton Adasinsky, του ιδρυτή της ομάδας DEREVO (δέντρο). Είναι του ίδιου τύπου. Ακριβώς κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Πετρούπολη το 2007 ο Anton Adasinsky παραπονέθηκε ότι εγκαταλείφθηκε από όλους εκτός από δύο από τις πιο πιστές γυναίκες. Αλλά δεν υπάρχει έλλειψη γυναικών γύρω από τον Konstantin Rudnev. Αυτή είναι μια θεατρική πρωτοπορία. Είναι απλά ότι η DEREVO βγήκε από το «Licedey» και το πλήθος καταλαβαίνει αυτού του είδους την τέχνη. Αλλά η αναζήτηση του Konstantin Rudnev φάνηκε να είναι πέρα από τα συνηθισμένα όρια. Σκέφτομαι ότι ο Anton Adasinsky αξίζει το ίδιο με τον Konstantin Rudnev. Υπάρχει όμως μόνο μια διαφορά - ο Anton Adasinsky απέκτησε μερικά εκατομμύρια δολάρια  μιμούμενος το «Licedeev» και τον παρασιτισμό στη μουσική. Είναι θλιβερό, αλλά είναι αλήθεια.